January 1, 2007
The Contender: Soapen met Sly (archive)
Het nieuwe tv-seizoen is alweer aangebroken en daarmee starten veel nieuwe programma’s. Dat wil echter niet zeggen dat de kijker nu daadwerkelijk veel nieuws kan verwachten: oude en al vaak gebruikte formats en succesnummers worden nog maar eens een keer herhaald. Dat hoeft helemaal niet erg te zijn. The Contender, dat dinsdag om 21:30 op RTL7 wordt uitgezonden, lijkt verdacht veel op het realityspel The Apprentice, overigens van dezelfde maker. Ook hier krijgen we te maken met een succesvolle celebrity die, bijgestaan door zijn metgezellen, een stel hoopvollen de kans geeft zich te bewijzen in het werkveld van hun held. In The Apprentice (althans in de Amerikaanse versie) was het rijke stinkerd en fulltime engerd Donald Trump, in The Contender is het Sylvester Stallone (samen met boksgigant Sugar Ray Leonard). Stallone is ondanks zijn toch niet meer al te prille leeftijd (bijna zestig!) duidelijk nog lang niet rijp voor de golfbaan en de earlybird special, en is voor velen nog steeds hét boksicoon Rocky Balboa.
Zoals gezegd beginnen zestien boksers aan het spel en binden, opgedeeld in twee kampen (West Coast en East Coast), vijftien weken lang de strijd met elkaar aan om de eer en een miljoen dollar. Elke week moeten de twee teams een opdracht uitvoeren en daarmee elkaar proberen te overtreffen. De winnende kant mag vervolgens bepalen welke twee boksers (één uit elk team) die week de ring in zullen stappen. De verliezer van die wedstrijd keert terug naar huis, zijn droom achter zich latend.
Ondanks de ogenschijnlijke affiliatie met de bokssport is The Contender toch meer een echt realityspel met soap- en Hollywoodelementen dan een sportprogramma. De eerste paar afleveringen volgden duidelijk het Rocky-scenario van de underdog die tegen verwachtingen in uit pure wilskracht een veel sterkere tegenstander versloeg. Niet de technische trainingen in de sportschool staan centraal in de afleveringen, maar de achtergrond van de boksers, hun motivaties, dromen en eerzucht. We maken kennis met hun gezin en leren dat het spel voor de kandidaten eigenlijk vooral in het teken staat van hun dochtertje, vrouw of vader. Ook tijdens de wedstrijd wordt er veelvuldig ingezoomd op de families die buiten de ring hun geliefden staan aan te moedigen. Een realityspel voor boksers verandert daarmee in een strijd om het bereiken van the American Dream. Verder zien we alles wat we ook in de meeste realityprogramma’s zouden tegenkomen: gekonkel en geruzie tussen de kandidaten, machtsspelletjes en haantjesgedrag.
Eigenlijk is deze dramatisering ook de reden dat The Contender, in ieder geval voor de gemiddelde kijker en dus boksleek, veel beter kijkbaar is dan een normale bokswedstrijd op Eurosport bijvoorbeeld. Omdat we hier veel meer persoonlijks weten over de boksers, is het niet slechts een aaneenschakeling van goed- of minder goed uitgedeelde stoten van twee vechtmachines. Net als bij de meeste (Hollywood)sportfilms voelt de kijker zich persoonlijk betrokken doordat hij op de hoogte is van de gevolgen van het winnen of verliezen van de wedstrijd op het leven van de bokser en zijn naasten.
Het is onduidelijk wie precies de doelgroep van dit programma is. Het wordt tegelijk met The Gilmore Girls en Lieve Lust uitgezonden, twee grote trekkers voor de jonge vrouwelijke kijkers. Daarbij is het RTL7 waarop het programma te zien is, wat nu toch wel een beetje de mannenzender is geworden die RTL5 tot voor kort was. Dit wekt de indruk dat The Contender voor de mannelijke kijkers als een alternatief voor de twee vrouwenseries wordt gezien. Op het eerste gezicht lijkt het inderdaad een typische mannenserie, maar het valt af te vragen of de gemiddelde man (of boksfan) wel zit te wachten op alle soaptoestanden die in dit programma voorbijkomen.
