September 24, 2009
Vice blog: Dance Flick
Read the review here
Als je dól bent op flauwe en luchtige lachfilms, moet je zeker even doorlezen. Ga NIET naar Dance Flick, want zelfs een clown aan de Prozac zou deze film nog niet grappig vinden. De Wayans broertjes proberen hun cinematografische vaardigheden nu maar eens op het genre van de dansfilm toe te passen. En ook al is het al niet zo moeilijk om films als Save the Last Dance en Step Up op de hak te nemen, maar het lukt ze tóch om de film te verknallen. Waar er met hun eerdere films zo nu en dan nog wel wat te lachen viel, slaagt Dance Flick er in mij maar liefst drie keer te doen grinniken – en dan ben ik nog gul.
Het “verhaal” vormt zich rond het blanke balletmeisje Megan wiens moeder op uiteraard zeer geestige wijze komt te overlijden op het moment dat ze auditie doet voor het conservatorium. Zwaar getraumatiseerd besluit ze nooit meer te zullen dansen. Wanneer Megan bij haar vader in de getto gaat wonen raakt ze echter bevriend met een streetdance bende en de rest laat zich wel raden.
In verwijzingen naar alle populaire tienerfilms van de laatste tijd – van Hairspray en High School Musical tot Twilight – komt ook de nodige foute humor naar voren. Stereotypen over blank en zwart, de getto, homo’s, poep- en plashumor: zoveel mogelijk domme, voor de hand liggende ongein is in tachtig minuten gepropt. Denk aan de MTV Movie Awards, maar dan niet grappig en middelmatig gemaakt.
Grappig detail is dat de filmmakers op dansfilms aan te merken hebben dat ze geen verhaallijn hebben, dat het acteerwerk middelmatig is, en dat ze vaak een parodie van zichzelf worden. Ik stel me voor dat het gesprek voorafgaande aan het maken van de film ongeveer zo ging: “Hee ome Shawn, ik vind al die dansfilms eigenlijk zó ontzettend stom. Kunnen we daar nou niet eens wat mee gaan doen?” “Weet je wat? Dan gaan wij toch gewoon met z’n allen óók zo’n film maken? Maar dan wel eentje zonder een verhaallijn, met heel veel belachelijke verwijzingen naar populaire films, en dat jullie dan ook erin mogen meespelen. En wacht eens even, ik heb nóg een briljant idee: dan zeggen we gewoon dat het een komedie is! Kan ons wat schelen!” Nou, gefeliciteerd hoor familie Wayans, het is jullie gelukt een totale kutfilm te maken.
